Çünkü, özellikle ergenlik çağındaki gençler özenti ve kötü arkadaşlarının kurbanı oluyor. Daha okul sıralarında alkol, uyuşturucu bağımlılığı, satanizm ve şiddetle tanışıyorlar. Dedektif Cengiz Eğin ve 6 kişilik ‘Spygear’ (casus takımı) adını verdiği ekibi çocukları için endişelenen ailelerin imdadına koşuyor. Eğin ve ekibi ailelerin onayıyla çocuklarını takip ediyor, kimlerle görüşüyor, hangi mekânlara gidiyorlarsa izliyorlar. Çocuğun kötü bir alışkanlığı tespit edildiğinde aile uygun bir yöntemle müdahale ediyor. Yerli ve yersiz kuşkularından kurtulan aileler spygearlara minnettar. Ancak psikiyatristler, takibin ebeveyn ile çocuk arasında güven sorununa yol açacağını söylüyor. Psikiyatrist Doç. Dr. M.Kemal Sayar, “Aileler çocuğum kimlerle arkadaşlık yapıyor, nerelere gidiyor diye merak etmeli, araştırmalı. Her gün çocuğuyla mutlaka konuşmalı, hafta sonlarını ona ayırmalı. Ancak aileler bu görevlerini yerine getirmiyor. Bence ebeveyn adam gibi vazifesini yapsa dedektife lüzum kalmaz.” diyor. Spygearların da diğer dedektifler gibi en büyük sıkıntısı, Türkiye’de dedektiflik yasasının olmaması. Avukat Ufuk Gürler, anne-babanın çocuğun yararını gözetme, zarar görmemesi için gerekli önlemleri alma yükümlülüğü olduğunu belirterek, risklerin tespiti amacıyla yapılacak takibin hukuka aykırı olmayacağını söylüyor.

Zengin bir ailenin tek çocuğu olan A.Ç., özel bir kolejde okumaktadır ve derslerinde oldukça başarılıdır. Etrafına neşe saçan genç, ailesi ve arkadaşlarının da gözbebeğidir. Anne ve babası biricik çocuklarının bir dediğini iki etmez. Ancak kötü niyetli arkadaşlarının tuzağı, A.Ç.’nin mutluluğu ve başarısına gölge düşürür. Derslerinde hızlı düşüş yaşayan genç, anne ve babasından sürekli yüklü miktarda para ister. Çocuklarının durumuna üzülen aile, bu mutsuzluğun nedenini öğrenmek için çare aramaya koyulur. Tam da bu noktada imdada yetişen okul yönetimi, aileye bir dedektif tavsiye eder. Gencin bilgisayarındaki yazışmaları takip edip, telefon konuşmalarını dinleyen dedektif, kısa sürede gerçeği ortaya çıkarır: A.Ç.’nin okul arkadaşları, ailesinin mahrem görüntülerini ele geçirmiştir ve istedikleri zaman para vermezse görüntüleri yaymakla tehdit etmektedir. Dedektif konuyu aileye açıklar ve A.Ç. büyük bir sıkıntıdan kimse zarar görmeden kurtulur...

Yukarıda okuduklarınız bir senaryo metni değil. Sadece filmlerde seyretmeye alışık olduğumuz bu olay dedektif Cengiz Eğin’in yaşadığı gerçek bir hikaye. Eğin, aralarında pek çok ünlü işadamı ve sanatçının da bulunduğu zengin ailelerin, çocuklarını uyuşturucu, satanizm, internet bağımlılığı, kleptomani gibi kötü alışkanlıklardan korumak için takip ediyor. Jack Nicholson, Michael Douglas, Mike Tyson gibi pek çok ünlü ismin badyguard’lığını yapan Savaş Menteş’ten dedektiflik eğitimi alan Eğin, 7 yıldır bu işle meşgul. Şu anda 6 özel, 2 tane de devlet okuluyla ortak çalışan Eğin, ayda 5 çocuğa müdahale ediyor.

Okullardaki şiddet ve uyuşturucu bağımlılığının hızla tırmandığı bir dönemde dedektif Cengiz Eğin ve ‘Spygear’ (Casus Takımı) adını verdiği 6 kişilik ekibi, ailelerin imdadına yetişiyor. Casus Takımı nasıl çalışıyor diye merak mı ediyorsunuz? O halde dedektif Cengiz Eğin’e kulak verilim ve işinin inceliklerini ondan dinleyelim...

Aile veya okul size nasıl başvuruyor?

İlk etapta iş ortaklarımız olan psikolog, pedagog, avukat ve psikiyatristlerden gelen iş tekliflerini değerlendirdik. Zamanla okul çevrelerinde tanınmaya başladık. Şimdi çocuğunun durumundan şüphelenen aileler ve okul yönetimleri de bize başvuruyor.

Aile psikolog yerine neden size başvuruyor?

Çözüme hızlı ulaşmak istedikleri için olabilir. Örneğin, çocuğun bir sorunu var, kimseyle paylaşmak istemiyor. Aile psikoloğa götürüyor. Psikoloğun, çocuktaki sorunun nedenini öğrenmesi için en az üç-dört terapi uygulaması gerekiyor. Bu da 15-20 gün demek. Bu süre içinde çocuk intihar bile edebilir. Oysa biz en fazla iki-üç gün içinde sorunu buluyoruz.

Hangi yöntemleri takip ediyorsunuz?

Önce ailenin onayını alarak çocuğun bilgisayarını kontrol altına alıyoruz, girdiği siteler ve msn konuşmalarına ulaşıyoruz. Arkadaşlarıyla her türlü görüşmelerini kayıt altına alıyoruz. Kimlerle konuşuyor, hangi mekanlara girip çıkıyorsa takip ediyoruz.

Ailelerin, elde ettiğiniz bilgileri şantaj olarak kullanırsanız diye endişeleri olmuyor mu?

Aileyle işe başlamadan önce bir anlaşma yapıyoruz. Müşterinin beklentileri, benim yapacaklarımın çerçevelerini belirliyoruz. Anlaşmada takip sırasında elde edilen bilgilerin iş bitiminde imha edileceği şartı da var. Elde ettiğimiz görüntü, fotoğraf ve yazılı belgeleri aileye rapor olarak sunduktan sonra siliyoruz.

Takip ettiğiniz çocuğun satanizmle ilgili sitelere girdiğini gördünüz. Hemen satanist tuzağına düşmüştür demek doğru mu?

Tabii ki hemen böyle bir teşhis koymuyoruz. Zaten çocuk arkadaşlarıyla görüşmesinde kendini ele veriyor. Bir de çocuğun piercing takması, hard-rock müzik dinlemesi, convers ayakkabı giymesi ve bu tür müzik yapan mekanlara gitmesi, bizim için önemli bir ipuçu. Bugünlerde İzmirli zengin bir ailenin 14 yaşındaki kızıyla ilgileniyorum. Kızın bilgisayarında satanizm merakı olduğunu uyandıran kedi figürleri olan görsellere ulaştım.

Ama her convers giyen satanisttir diyemeyiz.

Convers, satanizmde işaretlerden biri. Satanist gençlerin özel bir bakışları var. O anlamlı bakışı attıkları kişiden aynı karşılığı alıyorlarsa arkadaşlık yapıyorlar. Bunu size ilgilendiğim vakalardan birinin msn konuşmalarından örnek vererek anlatayım. Çocuk satanist olan arkadaşıyla cafede tanışmalarını şöyle anlatıyor: Piercing takmıştı, convers ayakkabı giyiyordu. Uzun uzun birbirimizin gözlerine baktık. Sonra hiçbir şey söylemeden birbirimize sarılıp cafeden çıktık. Sonradan anladık ki ikimiz de aynı yoldayız...

Teşhisten sonra nasıl bir süreç işliyor?

Aileye elde ettiğimiz bütün dokümanları rapor ediyoruz. Aile tatmin olunca, çocuklarına sevgiyle yaklaşmalarını sağlıyoruz. Okul yönetimi ve psikolojik danışmanlık departmanını bilgilendiriyoruz. Çocuk elbirliğiyle sevgiyle düştüğü tuzaktan kurtarılıyor.

İlginç vakalara rastlamadınız mı?

Kleptomani (hırsızlık) hastalığı olan zengin bir ailenin çocuğuyla ilgilenmiştim. Çocuğun her şeyi var. Okuldan şoförü Mercedes marka otomobille alıyor. Ama çocuk alışveriş merkezlerinden ufak eşyalar çalmaktan zevk alıyor. Bunu da arkadaşlarından biriyle msn’de konuşurken yakaladım. Arkadaşına olayı şöyle anlatıyordu: Okul çıkışı şoföre Akmerkez önüne çekmesini söyledim. Birkaç mağazadan ufak şeyler çalıp çıktım. Çok heyecanlıydı...

Nerelerde çalışıyorsunuz?

İstanbul, İzmir, Ankara, Antalya başta olmak üzere pek çok ilde ilgilendiğim çocuklar var.

Peki bu işin aileye maliyeti nedir?

Ücret, işin zorluğu ve süresine bağlı olarak değişiyor. Örneğin aldığımız iş İzmir’de ise ekibimle oraya gitmem, yol masrafımız, konaklamamız ve takip sırasında çıkan masraflar aileye ait oluyor. Bunlar ücreti artırıyor. Ortalama maliyet ise 3 bin dolar gibi. Devlet okulunda ki öğrencilerin ailelerinden ücret almıyorum.

Son olarak ekibinizden bahseder misiniz?

Bize istihbarat veren kişilerle birlikte 34-40 kişilik bir ekibimiz var. Bunlar arasında avukat, psikolog ve pedagog da var. Ana kadromuz 6 kişi. Bunlardan 2’si özel sürüş tekniklerinde eğitimli, 2 tanesi elektronik sistemler üzerine profesyonel. (Elektrik, telefon, bilgisayar gibi...) Diğer 2’si de her türlü takipte soğukkanlılığını koruyan ve görüntü alabilecek şekilde eğitilmiş kişiler.

Çocuk ile ebeveyn arasında güvensizliğe yol açar

Psikiyatrist Doç. Dr. M. Kemal Sayar: Çocuk, takip edildiğini anlarsa anne-baba arasında ciddi bir güven sorunu yaşanır. Dedektifin hiç hakkı olmadan çocuğun özel hayatına girmesi çok incitici, asla kabul edilmemeli. Aileler bunu kendileri yapmalı. Eğer çocuklarının kötü alışkanlıklar edindiği yönünde kuvvetli şüpheleri varsa takip etmeli, nereye gidiyor, kimlerle arkadaşlık yapıyor bilmelidir. Maalesef modern çağda aileler bu görevlerini de kurumlara bırakmaya başladı. Çocuklar kreşe veya yuvaya gönderiliyor. Bence ebeveyn adam gibi vazifesini yaparsa dedektife lüzum kalmaz.

Çocuğun zarar görmemesi içinse hukuka aykırılık olmaz

Avukat Ufuk Gürler: Türkiye’de Özel Dedektiflik Yasası yok ve bu nedenle de özel dedektif sıfatıyla çalışanların yasal durumu tartışmalı. Ayrıca yeni yasal düzenlemelere göre; telefon dinlemek ve kişisel bilgisayara girerek özel yaşamın takibi için polisin dahi yetkisi yok. Ancak, ana-babanın çocuğu yetiştirme, öncelikli yararını gözetme, zarar görmemesi bakımından gerekli önlemleri alma yükümlülüğü mevcut. Bu nedenle takip, çocuğun yalnızca zarar görmemesi, risklerin tespiti için yapılırsa hukuka aykırı olmayacağı düşüncesindeyim.

Chat’te aldıkları mesajla intihar etmişlerdi

Türkiye, 8 yıl önce birbiri ardına yaşanan lise öğrencilerinin intiharı haberleriyle sarsılmıştı. 21 Haziran 1998 tarihinde Alman Lisesi öğrencileri 17 yaşındaki Aslı Yardımcı ve 14 yaşındaki Alp Cenan Yuğaç, Ataköy’deki apartmanlardan birinin 5. katından el ele tutuşup intihar etti... Atladıkları pencerenin kenarındaki duvara mor kalemle ‘We dont belong here’ (Biz buraya ait değiliz) yazan gençlerin duvarlara şeytanı övücü İngilizce sözler yazdıkları, ayin havasında içki içtikleri, kedi kestikleri öne sürülmüştü.

2 yıl sonra Alman Lisesi öğrencisi 17 yaşındaki Ceylan Konuk okulun 4. katından atlayarak intihar etmişti. Ceylan Konuk’un da intihar etmeden bir gün önce, internette chat yaptığı arkadaşına; “Şu anda mutlu mutlu uçuyorum, hatta yere çakıldım. Öbür tarafta görüşürüz.” diye mesaj geçtiği iddia edilmişti. Konuk’un bilgisayarında kendini asan kadın sporcu fotoğrafı vardı.

2000 yılında Saint Joseph Lisesi 8’inci sınıf öğrencisi 16 yaşındaki Serkan Benli, Boğaziçi Köprüsü’nden atlayarak intihar etti. Serkan’ın notlarının arasından canavar ve şeytan figürleri çıktı.

16 Aralık 2001’de ise Özel Amerikan Koleji öğrencisi Lara Falay (16), Boğaz Köprüsü’nden ölüme atladı. Genç kızın bilgisayarında yapılan araştırmalarda ölüm emri gibi chat kaydı çıktı. Mesajda ‘banyoda intihar eden kadın’ fotoğrafı vardı.

Ailelerden gelen teşekkür mektupları

Anlattıkların bize film gibi geliyordu

Merhabalar sevgili dostum Cengiz. İlk olarak bize ayırdığın zaman için sana ne kadar teşekkür etsek azdır. İlk görüştüğümüz zamanda sana çok fazla itimadım yoktu, doğrusunu söylemek gerekirse bir psikiyatr ve bir aileden daha aktif olacağın aklıma pek yatmamıştı. Biraz hayal veya filmsel geldi. Tamamen önyargı sanırım. Ama şimdi oğlumun sorununu ortaya çıkartarak ne kadar faydalı olabileceğini ve ne kadar iyi bir dost olduğunu gördüm... Her zaman bir evin daha olduğunu unutma. F.A. & R.A.

Eşim de, ben de sayende gülümsüyoruz

Sevgili Cengiz. İnan hayatımda bir dedektife işimin düşebileceğini aklımın ucundan bile geçirmezdim. Ve şu anda hayatımda bir dedektif ile tanışma şerefine nail oldum. Her ne kadar durum biraz kritik ve şu anki gibi eğlenceli olmasa da. Ama sonuçta eşim ve ben gülümsüyoruz (sayende). Annene ve babana bizim adımıza teşekkürlerimizi ilet lütfen. Senin gibi bir evlat yetiştirdikleri için. Umarım benim evladım da senin gibi duyarlı, saygılı ve zeki olur, hayatın dikenli yolları için. E.K. & P. K.

yorum yazııın...